Jeton Kelmendi TONI
Jeton Kelmendi - Italiano

Jeton Kelmendi
Contact
Si shkohet për të vet vetja
Books
Photo
Français
Español
Português
فارسی
العربية
Nederlandse
Bangla
Hrvatski
Română
Deutsch
English
Македонски
українську
Россию
Ελληνικά
Türk
Svenska
Norsk
Finnish
Polska
Italiano
Bosanski
Slovenščina
հայերեն
中;;文;; China
日;本; (Japonise)
한;국;어; Corean
Eesti
Externel links
Photos of Kelmendi
Guestbook



 
 
Jeton Kelmendi 


Jeton Kelmendi è nato a Peje-Kosovo.
Compie la scuola elementare e secondaria nella sua città natale. Segue gli studi superiori di Comunicazione di massa a Prishtina, e quelli post-laurea presso l'Università di Bruxelles ULB-(politica internazionale e questioni di sicurezza). Da diversi anni scrive e pubblica poesie, prosa, saggi e racconti. È partner di molte media, albanesi e straniere, dove affronta i problemi di politica e cultura. In particolare si occupa di relazioni internazionali. Il suo nome diviene noto al lettore nel Kosovo con la prima raccolta di poesie "Il secolo delle promesse”, pubblicata nel 1999. In seguito pubblica una serie di altri libri. Le sue poesie sono state tradotte in oltre 22 lingue, e pubblicate in diverse antologie internazionali. È uno dei poeti più tradotti albanesi. Un degno rappresentante della poesia moderna albanese. Membro di vari club di poeti, collabora con diverse riviste letterarie, soprattutto in inglese, francese e rumeno. Nella sua creatività nel campo dell'arte letteraria, si esprime in una elaborazione moderna del testo poetico, che risalta la profondità del suo pensiero. Si distingue in poesia lirica ed ellittica.. Attualmente vive e lavora a Bruxelles.
 
 
Titoli dele sue opere poetiche:
 
I secolo delle promesse, 1999
Oltre il silenzio, 2002 
Se fosse mezzogiorno, 2004 
Mi perdoni Patria, 2005  
Dove finiscono gli arrivi, 2007
Sulle tracce del vento, 2008
Dai tempo al tempo, 2009
Il cammino dei pensieri, 2010
 
Il dramma:
La Signora Parola
 
 
Alcune edizioni in lingue straniere:
 
-Ce mult s-au rãrit scrisoril (tanto rare le lettere) in rumeno.
-A breath (Respiro) in inglese in India
-Madame Parole (La Signora Parola) dramma in francese.
-Comme le debut est silencieux (L'inizio è il silenzioso), in francese.
-ΠΟΥ ΠΑΝΕ ΟΙ ΕΡΧΟΜΟΙ (dove vanno gli arrivi) in greco.                                           
-Wie wollen (Come amare) in tedesco, Germania.
 
 Riconoscimenti internazionali:
 
Membro dell'Associazione dei Giorbalistit professionisti d'Europa, Bruxelles
Membro dell'Accademia delle Scienze ed Arti d'Europa, Parigi
Il   Premio prestigioso SOLENZARA, Parigi.



COME SI VA DA SE STESSO
 
Vado a trashinare stati
Campi e montagne e mari
Tutto quello che c’é
Nel mondo
Viaggiatore accompagnatto da giorni e notte
Amiche
Cammino sui minutti della mia vitta
Fino a quando ti incontro
Ei
Che fai qua
Ogni volta che cammino dentro
Me stesso
Ti incontro te
Ad ogni incrocio
Un tuo segno
Una luce verde
Mia
Nel cielo i tuoi occhi splendono
Quanto lungo
Il mio viaggio
Su queste vie
Che solo io ....
Cammino rapidamente
Orientato
Con i tuoi segni
Ei
Tu strano essere umano
Che ora é
Che giorno é oggi
Il mese lo so
L’ anno
E l’ anno beato
 
Quando ho passato la linea
Egnatia
Due signore sedute al bar
Mi aspettavano
Una mi appariva
Come il sole
L'altra come la luna
Quando arrivo vicino
A loro
Di nuovo tu eri
La prima signora
La seconda
L'amore
La guida degli interni dell'anima
Abbiamo parlato a lungo
Per le cose
E di nulla
Quanto abbiamo scaricato
Le sorgenti delle parole
Finche ho detto
Queste sonno certamente
Un mondo magico
E mi sonno partito a tornarmi
Da me stesso
 
Attraverso questi segni orientato
Da qualche parte a meta strada
Del ritorno
M'ha ottenuto una fata della montagna
Pauriti quando ci siamo venuti vicino
L'uno al'altro
L'ho suplicata
Non mi maledici
Viaggiatore sonno
E sto per tornare da me stesso
 
Con morbida voce
Mi benedica dalla terra
Fin'al cielo
Ma con una voce conosciuta sembrava
Ei meraviglia
Ecco, pure qua ci sei
'E tardi
Adesso continuo il percorso
Domani forse arrivero
 
Quale essere umano
Aveva pottuto viaggiare cosi lontano
Domando il poeta che e stato
Guardando
Quella che non la vedevo
E nella prima ora di mattina
Mi sonno arrivato
Dalla porta dell'anima
Due raggi del sole mi aspetavano
Ei anima
Ci siamo incontrati di nuovo
Tu ed io e la mia principessa
Ora me lo devo ammettere
Che tu in me
Sei me stesso
Tutto questo viaggio
Per arrivare da me stesso
 
Parigi 28 Marzio, 2010
 
 
 
 
 
SI SHKOHET PËR TE VETË VETJA
 
Kapërcej shtete
Fusha e male e dete
Krejt më çka ka
Bota
Rrugëtarë i shoqëruar nga ditë e netë
Mikesha
I shëtis minutat në jetën time
Deri të takoj ty
Hej
Ç’bën këtu
Sa herë shëtisë brenda
Vetvetes
Të takoj ty
Në qiell m’ shndrisin sytë tu
Sa i gjatë
Udhëtimi im
Nëpër këto udhë
Që vetëm unë iI kapërcej me shpejtësi
Duke u orientuar
Me shenjat tua
Hej
Ti njeri i çuditshëm
Sa është ora
Çfarë date është sot
Muajin e di
Viti
Është i viti i mbarë
 
Kur kalova vijën
EGNATIA
Dy zonja ulur në bar
Më prisnin
Njëra më shfaqej
Si Dielli
Tjetra si Hënë
Kur mbërrita pranë
Tyre
Sërish ti ishe
Zonja e parë
E dyta
Dashuria
Timonierja e brendësive
Biseduam gjerë e gjatë
Për gjërat
Dhe as asgjëtë
Sa shumë i zbrazëm
Krojet e fjalëve
Sa thash me vete
Këto janë me siguri
Një botë magjike
Dhe u nisa të kthehem prapë
Te vetë vetja
Nëpër ato shenja duke u orientuar
Diku në mes të rrugës
Kthimit
M’ përftoi një Zanë Mali
I frikësuar tek po afroheshim
Njëri - tjetrit
E luta
Mos m’ shito
Rrugëtar jam
E po kthehem tek vetja
 
Butë bëzani
Dhe m’ bekoj prej toke
E në qiell
Po si zë i njofshëm m’u duk
Hej mrekulli
A edhe këtu më dole a
Është vonë
Tani po vazhdoj rrugën
Nesër ndoshta mbërrij
 
Cili njeri
Kish mundur me udhëtua kaq larg
Po e pyesë poetin që ishte
Tek e shikoja
Atë që s'e shihja
Dhe me ferk të mëngjesit
Mbërrita
Te porta e shpirtit
Dy rreze më prisnin
Hej njeri
Sërish u takuam
Ti dhe Unë e princesha ime
Tani më duhet ta pranoj
Se ti në mua
Je vetë Unë
Gjithë ky rrugëtim
Për të arritur deri te vetë vetja
 
Paris me 28 mars 2010
 
 
 
 
 
AL DI LA DI SE STESSA VIVEVA
 
Adesso è venuta da se stessa e vive con gli angeli
(A Madre Teresa)
 
Quanti anni sono passati
Da una grande partenza
Al di la di se stessa viveva una meraviglia albanese
Con due spiriti
Uno per il dio e l'altro per l'umanità
 
Era un po’ Gongie e un po’ Calcutta
Di più albanese e di più luce
All'umanità
Pregava e diventava lei
La preghiera
 
Illirica
La nostra Madre Teresa
Nel 1978 la pace ti è caduta sul nome
A quest'anno nonna
Io sono venuto nel mondo
Ormai
Quando ho bisogno della fierta
Vado a Kruja dai kastrioti
E chiamo Giorgio
Quando ho bisogno di una stella
Dell'universo
Esco nella collina del sole
Chiamo Rugova
Nostra Madre Teresa con la tua preghiera
mi sono addormentato e sono
Svegliato
Dardano
Gli angeli che vivono nel cielo
Sorridevano e aspettavano
La tua partenza
Quanti anni sono passati
E la patria è pronta
Per un altro giorno
Albanese
Continua a pregarti per l'umanità
Per i tuo orfani
Per la nostra cara terra
Che si chiama
ILIRIA.
 
È passato il tempo
che sei andata
qua ormai vengono altri tempi
Gongie
"Sai una parola di pietra"
L'ho imparata a Screl
Anche un palazzo di sogni ce l'ho da qualche parte
ha detto Kadaré
Ed adesso beate le trecce di Precasi
E di Glogiano
Questa realtà l'abbiamo vista con i nostri occhi
Il nostro padre nei cieli ci vede con simpatia
Dici pure una parola
In albanese
Che il dio benedica l'Albania
Accenda anche una candela
Illirica
Questa è la prima
Ognuno lo sa
Madre tu sei la luce
 
La partenza non è per invidiarla
Da nessuno
Però quando si parte come ti sei andata madre
È una partenza meravigliosa
 
Anche Gesú sapeva per gli albanesi
Però il maltempo ci aveva presi
È come fare della mala sorte
I vicini erano cosi
 
Al di la di se stessa ti sei vissuta
E adesso ti sei venuta a vivere da te stessa
immensità
Con gli angeli
 
Il nostro futuro di domani
Portaci oggi
Pregati o Madre ancora una volta
Perché il dicembre mi ha fatto paura
E non so che mi vedono gli occhi
Mi sembra che il freddo di Dardania
Arriva in ritardo a primavera
Dardanica
Non dimenticare anche i quattro pezzi
Separati
Madre tu sei la nostra stella che illumina nel cielo
anche nella terra
 
inizio di dicembre 2007 Bruxelles
 
Giongie é il nome albanese di madre Tereza
 
 
PËRTEJ VETVETES JETONTE
 
Tani ka ardhur tek vetvetja dhe jeton me engjëjt
(Nënës Terezë)
 
Sa vjet kaluan
Nga një shkuarje e madhe
Përtej vetes jetonte një mrekulli Albanika
Me dy shpirtra
Njërin për zotin tjetrin për njerëzimin
 
Ishte pak Gonxhe pak Kalkutë
Më shumë Albanika e më shumë dritë
Njerëzimit
Lutej dhe bëhej vet
Lutja
 
Ilirika
Nëna jonë Terezë
Me 1978 paça të ra në emër
At vjet nëno
Unë erdha në ketë botë
Tash
Kur më duhet krenaria
Shkoj në Krujë të kastriotët
E i thërras Gjergjit
Kur më duhet një yll
Universi
Dal në Kodër të Diellit
I bëj zë Rugovës
Nëna jonë Terezë
Me lutjen tënde kam rënë e jam
Zgjuar
Dardan
Engjëjt që jetojnë në qiell
Buzëqeshën dhe pritën
Shkuarjen tënde
Të madhe
Sa vjet u bënë
Dhe atdheu po bëhet gati
Për një ditë tjetër
Albanika
Vazhdo lutu për njerëzimin
Jetimet tu
Për tokën e shtrenjtë
Që i thonë
ILIRI
 
Kaluan sa mote
Që shkove
Këndej po vijnë do tjerë
Gonxhe
“E di një fjalë prej guri”
E mësova n’ Shkrel
Edhe një pallat ëndrrash e kam diku
Tha Kadare
E tash
Bekoj edhe gjurmët e Prekazit
E të Glloxhanit
Ato zhgjëndrra i pamë me sy
Ati ynë në qiell
Na shikon me simpati
 
Thuaje edhe një fjalë
Shqip
Zoti e bekoftë Arbërinë
Ndeze një kandil ndriçues
Ilirikase
Kjo është e para
Çdo kush e din
Nënë ti je vet drita
 
Shkuarja nuk është e lakmueshme
Për kurrkënd
Veç kur shkohet si ti nënë
Është shkuarje e mrekullueshme
 
Edhe Jezusi dinte për albanët
Po moti i keq na pat marrë
E çka ti bësh fatit zi
Fqinjët na qëlluan të tillë
 
Përtej vetës ke jetuar
Dhe tani ke ardhur po jeton në vetveten
Përjetësi
Bashkë me engjëjt
 
Të ardhmen tonë të nesërme
Sjellna sot
 
Lutu bre Nënë edhe një herë
Se dhjetori m’ ka frikësuar
E nuk di çka po më shohin sytë
 
Më bëhet se të ftohtit të Dardanisë
Po i vonohet pranvera
Dardanika
Mos harro edhe katër pjesë
T’ ndara
Nënë ti je emri ynë që shndrit në qiell
E tokë
 
Fillim dhjetor 2007, Bruksel
 
LA REGINA DELLA NOTTE
 
Non ti arriva la mia mano
Stasera
Ne anche gli occhi arrivano fin là
Nella tua città
Regina
Hai qualcosa nel tuo interno
O mi è venuta la maledetta ora
 
Gli occhi della notte illuminano
Sbiancano il cielo del pensiero
Fin sopra di te
Neanche c l'arrivo
Nel regno della notte
Sucedente
Non ti toccano le ombre della mano che si distende
Anche stasera senza regina
 
MBRETËRESHA E NATËS
 
Nuk të mbërrin dora ime
Sonte
As sytë s’ mbërrin as deri
Afër qytetit tënd
Mbretëreshë
Ke diçka në brendinë time
Ose më ka zënë orë e ligë
 
Sytë e natës po vetëtojnë
Po e zbardhin qiellin e mendimit
Deri mbi ty
As që ka mbërritje
Në mbretërinë e natës
Vakiçare
Nuk të takojnë hijet e dorëzgjatjes
 
Mbrëmja e sontme pa mbretëreshë
 
 
 
SCRITTURA DOPO MEZANOTTE
 
Nella lettera con i punti rossi
Dove scrivo i dati
ed anche quello che succede
Ho sputato
la grande parola Libertà
E di nuovo mi sono svegliato
dal brutto sogno
di nuovo ho scritto una lettera
alla mia matta solitudine
ciao da
me
tua patria
 
Mi è rimasto tanto tempo
fin a domani
O quanto lunga e la notte
delle lettere
 
Ciao solitudine
con la matita e con nessuna idea
Mi incontro con te
lì dove non c’è ne anche un pezzo di rumore
ne anche adesso non riusciamo a capirci
Anche se
la lingua dell'anima
la nostalgia per la Dardania
adesso mi hai preso
in un mio verso ti fai balenare
e ti senti artistico
 
ciao allora
mi e rimasto tanto tempo ancora
fin a domani
 
 
SHKRIM PAS MESNATE
 
Në letrën me pika të kuqe
Ku datat i shkruaj
Dhe vakitë
Pështyva
Fjalën e madhe Liri
Dhe serish më doli gjumi
Ëndërrakeq
Prapë i shkrova letër
Vetmisë time të trentë
Tung nga
Unë
I yti Atdhe
 
Më teproj mjaftë kohë deri
Nesër
Hej sa e gjatë është nata
E letrave
 
Tung vetmi
Me laps e pa kurrfarë ideje
Takohem me ty
Ku zë as cik s’ bën
As tash nuk po kuptohemi
 
Ani de
Që gjuhën e shpirtit
Mallin e Dardanisë
Po mi merr
Në një varg timin varesh
Dhe ndjehesh artistik
 
Tung pra
Më ka mbetur edhe mjaft kohë
Deri nesër
 
AMORE INSEGNAMI COME AMARSI
 
Ho corso
giorno e notte anni e decenni
della mia vita
ed ho bell’e giocato tanto con lei
e spesso mi ha sfruttato
tardissimo ho capito
ma non ne vale la pena
 
Sotto la luna
mi e caduta nella mente una idea
ed io divento l'antagonista di me stesso
voglio dirti solo una cosa
amore
insegnami come amarsi
il pensiero mi dice che non è tardi
tardi non è mai
dicono
ma io non credo più questo
credo in te come il bambino nella favola
 
insegnami
come amare
però
non innamorarmi
 
Anche mia madre
Mi ha insegnato a camminare
Pero la vita mi è passata correndo
Correndo
Una volta bevendo mi sono cresciuto
Correndo
Mi sono tornato dalle montagne
O
Quante vie fin da te stasera
Imparami
Senza furbizia adesso amore
Quanto amarsi
 
Nella moda è
prendere un po’ della idea
di un pensiero
di girare gli occhi dappertutto
un po’ di meno
e un po’ di più
Respirando il profumo dei fiori di umanità
femmina
completamente senza orario
Amore
insegnami
quando amarsi
 
Tutti si sono messi in piedi
Ciascuno
Con le sue idee contando
La importanza del tempo della via corta
Fin che qualcuno non parla gli altri dicono
Che cos' èun segno nero
Amano quelli che sono primitivi e il tempo
Gli ha calpestati
Amare e ubriacarsi con la grappa
e che altro dicono
Amore
insegnami perché amare
 
 
 
DASHURI MËSOMË SI ME DASHTË
 
Kam vrapuar
Ditë e natë nëpër vite e dekada
Jetës sime
Dhe luajtur kam bukur shumë me të
E shpesh hile m’ka bërë
Krejt vonë diku
E kam marr vesh po nejse ma
 
Hënës
Tash më ka ra ndërmend diçka
E unë po matem me vetën
Kam veç një gjë me tu drejtua
Dashuri
Mësomë si me dashtë
Se mendja ma merr nuk a vonë
Vonë s’është kurrë
Thonë
Po unë nuk i besoj ma kësaj
Të besoj ty si fëmija përrallës
 
Mësomë
Ama
Si me dashtë
Jo m’u dashuruar
 
Edhe nëna
Më pat mësuar si me ec
Po krejt jeta m’shkoj vrap
Vrap
Njëherë dej u rrita
Vrap
Me u kthye prej maleve
Aiii
Sa rrugë deri të ti sonte
Mësomë
Tash pa hile dashuri
Sa me dashtë
 
Në modë është
Me marrë njëfarë tisi të hollë
Të mendimit
E sytë me i sjell rrotull
Diku pak
E diku më shumë
Me u marrë erë luleve të njerëzimit
Femër
Krejtësisht pa kurrfarë orarit
Dashuri
Mësomë kur me dashtë
 
Tanë janë çuar në këmbë
Secili
Sipas kutit të vet mat
Rëndësinë e kohës së rrugëshkurtës
Derisa disa nuk flasin të tjerë thonë
Ç’është një e zezë
Duan veç ata që janë primitiv e koha
I ka shkel
Me dashtë a si mu deh me raki
E çka tjetër s’thonë
Dashuri
Mësomë pse me dashtë
 
FINCHE SARAI NOTTE SEI MIA
 
Li e il regnio dei miracoli
E come te che sei per sempre
Il pane di parola
Non ce nessuna che cresce
Taci
Ho parli
I tuoi abitudini non si asdraiano al di la
Dei miei
Per me finche avrai tempo
Note di venerdi
Sei mia
Con tutto quello che c'hai
Per il poeta
Questo e il primo variante
Sembra
Delle prove nucleari delle musse
Ed io e te
Eravamo solo una volta fuoco
Mi dice il pensiero
Non dobbiamo credere nelle noti
Pero piu o meno
Finche avrai tempo sei
Mia
La parola che ho scrito per te
Principessa
E o no
Il certificato di un miracolo
Li nell'altra parte della stanza
Certamente
L'autuno a promovutto la sua notte speciale
E finche tutto
Si stacava in un punto
Io ho cominciato a scrivere senza
Punti
Adesso che ridico questi versi
Il pensiero
Va
su quel punto
 
SA TË JESH NATË JE IMJA
 
Atje është perandoria e vakive
Dhe si ti që je e gjithmonshme
Bukë fjale
S’ka tjetër që rritet
Hesht
Apo flet
Zakonet tua nuk shtrihen përtej
T’miave
Për mua sa të kesh kohë
Natë e së premtes
Je imja
Me krejt çka ke që janë
Për poetin
Ky është varianti i parë
Duket
I provave bërthamore të muzave
E unë e ti
Ishim veç një herë zjarr
Ma thotë mendja
As që është për tu besuar netëve
Ama pak a shumë
Sa të kesh kohë je
Imja
Fjala që shkrova për ty
Princeshë
Është apo jo
Letërnjoftimi i një vakie
Atje në skajin tjetër të dhomës
Sigurisht
Vjeshta promovoi krynatën e vet
Dhe derisa gjithçka
Po ndalej në një pikë
Unë fillova të shkruaj pa
Pika
Tani që përsëris këto vargje
Mendja
Më shkon
Te ajo pikë
 
TU SEI IL PUNTO PIU ALTO DELLA VITA ALBANA
 
I
Ci sono messi a sfilare i giorni e le setimane e i mesi
Tanto lontano o non ti hanno visto gli occhi
Tutta colpa tua Albana
Le vie della vita dove ci portano
Ti vedo solo un sognio
Le cose vechie
Invechiaiano di piu
Il pensiero mi dice che non sono
Qualcuno
Che ha potutto amarti con ilpiu forte sentimento
Albana
Ma tu anche l'ombra ce l'hai bella
Tanto
Che mi fai amarti
 
II
Che mi abbii...????
Anche il verso e piu vivo con te
Pero come fare
La luna si vedeva in maltempo
Ed il tempo
Non e necesario per la parola
Quante vecchie sono le tue cose
Si invecchierano di piu
Per forza ci ha portato fin qua
Stasera
Vengono e vanno i tempi
Voleva o no qualcuno
Albana
Tu sei il punto piu alto della gioia
 
III
Quando tornerano le partenze
i tempi quando avrano tempo
spiegero a me stesso
la tua nome e il mio sangue
come batto nelle mie venne
a la rugovese
 
Quanto ti viene un tuo giorno
Mia Albana
Anche di piu ti amero
 
per oggi non ne posso piu
Ho potutto solo questo
e qua mi metto una virgoletta
 
 
TI JE PIKA MË E LARTË E JETËS ALBANA
 
Marshuan ditë e javë e muaj
Aq larg apo s’të pa syri
Ti i ke tana fajet Albana
Rrugët e jetës kah qojnë
Të shoh veç ëndërr
Vjetërsirat
Vjetrohen edhe më shumë
Mendja ma thotë se nuk jam
Dikushi
Që mundi me të dashtë më së forti
Albana
Por ti edhe hijen e ke të bukur
Sa
Të bën me të dashtë
 
II
Pasha mua
Edhe vargu është më gjallë me ty
Por çka ti bësh
Hëna po merrte n’mot të ligë
E moti
Nuk m'i duhet fjalës
Sa të vjetra i ke gjërat
Do të vjetrohen edhe më
Mezi na solli deri këtu
Sodja
Shkojnë e vinë kohërat
Deshi kush a s’deshi
Albana
Ti je pika më e lartë e gëzimit
 
III
Kur të kthehen shkuarjet
Kohët kur të kenë kohë
Do t’ja shpjegoj vetës
Emrin tënd dhe gjakun tim
Si rrah nëpër damarët
Rugovisht
 
Sa të vjen një ditë e jotja
Albana ime
Edhe më shumë kam me t’dashtë
 
E për sot s’mundi tjetër
Munda vetëm kaq
Dhe këtu po i vë presje
 
Il ILIRIANO
 
Non si conta con niente (nessun metro)
Il peso del tuo corpo
La forza del aria
Il ritardo della velocita
 
Non si vede ne anche la sua luce d'incanto
 
Si come non ce un elemente di contare la trachea
O
Ti fai trascinare tutto
 
Per lo spirito della parola
Sei
Un ipogrammio della cadenzza di mente
Al di la del orechio e del occhio
 
Cento miliaia di anni
Iluminante pensiero
Sei
E mai
Mai non ho potutto contarti
 
La mia patria del Dio che mi hai datto il nome
ALBANESE
 
Auderghem, febraio 2007
 
 
ILIRISHTE
 
Nuk matet me asgjë
Pesha e trupit tënd
Forca e ajrit
Ngadalsimi i shpejtësive
 
Nuk të shihet as anadrita
 
Sikur
S’ka njësi matëse trakeje
Ose
I kapërcen të gjitha
 
Për shpirt të fjalës
Je
Një nëngram harrimi
Tej veshit e syrit
 
Njëqind e një mijë vjet
Mendim i ndritur
Je
Dhe kurrë
Kush me t‘mat s‘ka mundur
 
Atdheu im i Zotit që ma dha emrin
SHQIPETARË
 
Auderghem, shkurt 2007
 
PER CORAGIO
 
Un giorno
Arriverra il mio giorno
 
Se esiste la verita
Che ciascuno ce l'ha un suo giorno
 
Ed io sapro aspetarla
 
Avra pane la terra
Ed aqua il sorgente
Finche mi riempisco il vuoto
Che fare con te
Sfiducia nel domani
 
In malfede quel giorno
 
Viena, estate 2006
 
 
PËR KURAJO
 
Një ditë
Do të vijë dita ime
 
Nëse është e vërtetë se
Gjithkush e ka nga një ditë
 
Dhe Unë do të dij ta pres
 
Do ti ketë bukë toka
E ujë kroji
Sa ti mbush zbrastitë
 
Po
Çfarë të bëjmë me ty
Mobesim në nesër
 
Në pikë të hallit à ajo ditë
 
Vjenë, verë 2006
 
 
LA SIGNIORA PAROLA ED IL SIGNIORE PENSIERO
 
1
Ho parlato un po
Diversamente
Tropo trionfale
Signiorina
Ma dico
Non me lo prendi për grande ?
A la fine solo le parole di un poeta
Sono
E tu sai che si permette
I pensieri vestiti spoliarli
Tutti nudi
Ed i spoliati
Vestirli con i costumi della mia voglia
 
O
Se ti e bastatto
Dirti ti amo
Questo che dice oniuno
Ad oniuno
Anche il marito alla sua moglie
Signiorina io ci'ho completamente un altro pensiero
 
2
Quasi
Il pensiero non vale senza la parola
O la parola
che ne dice senza stancare la mente
Spirito umano
Sei signiora parola
Ed io il signiore pensiero
 
Completamente cosi ho visto
Me stesso con te e te con me
Pure
Questa formula d'amore
Da per tutto
Se e rimasta da qualche parte dietro
Al modernismo
 
Cosi
signiora parola sei bella
quando il signiore pensiero
ti da la bellezza
 
3
Dai
Dobbiamo far pace
Il silenzio
Ci vede con angoscia
che sucedera con noi
 
Ma dai
Signiora parola
Voglio bacciarti adesso
Solo una volta
Perche la seconda la terza
Non so come vengono
 
Che la liberta sia libera
 
Anche la parola
Anche il pensiero
che parlino tutto
Quello che vogliano
Io
Adesso voglio il primo baccio
 
Parigi, giuglio 2006
 
ZONJA FJALË E ZOTËRI MENDIM

1

Kam fol pak
Ndryshe
Tepër ngadhënjyeshëm
Zonjushe
Por them
S’ma merr për të madhe
Fundja fjalët e një poeti
Janë
Dhe ti e dinë se lejohet
Mendimet e veshura me i zhvesh
Cipë cullak
E të zhveshurat
Me i veshë me kostume të qejfit t
em

Ose
Nëse për ty ka mjaftuar
Të them të dua
Atë që ja thotë gjithkush
Gjithkujt
Edhe burri gruas vetë
Zonjushe
Unë kam krejt tjetër mendim

2

Sikur
Mendimi s’ka vlerë pa fjalën
Apo fjala
Ç’thotë pa e lodhur mendjen
Shpirt njeriu
Ti je zonja fjalë
E unë zotëri mendim

Krejt kështu i kam pa
Vetën me ty e ty me mua
Bile
Edhe këtë formulë dashurie
Gjithandej
Nëse ka mbet ku pas
Modernizimit

Prandaj
Zonja fjalë je e bukur
Kur zotëri mendim
Ta jep bukurinë

3

E hë de
Duhet m’u pajtua se
Heshtja
Na vëzhgon ankthshëm
Çka po bëhet me ne

Po nejse ma
Zonja fjalë
Dua me të puth tash
Veç një herë
Se e dyta e treta
Nuk e di si vijnë

Liria le të rrojë e lirë

Edhe fjala
Edhe mendja
Le të flasin çka
Të duan
Unë
Tani dua puthjen e parë
Paris, korrik 2006
 
GIU DALL'OMRA DEL RICORDO
Ti avevo detto qualcosa di scordato
Quello che non ti ricordi ne anche domani
 
La dimenticanza diventa sempre piu vecchia
Alora quando viaggia il silenzio
 
Nella quercia che si e fatta avvizzire dal sole
ti aspetto
Nella fila con il verso
Impicato nel colmo della nostalgia
 
Li si aspetta solo la ragazza
Ed io mi sono seduto a ripozare
 
Mi e finitto l'autuno o e venuta la luce
Ho provato
Solo qualcosa dirti
Giunio 2004
 
NËN HIJEN E KUJTIMIT
Të kisha thënë diçka të harruar
Atë që s’të kujtohet as nesër
 
Harrimi bëhet gjithnjë e më i vjetër
Atëherë kur rrugëton heshtja
 
Te lisi i tharë prej diellit
Po të pres
Në radhë me vargun
E varur në cikol të mallit
 
Aty pritet vetëm e dashura
E unë u ula me pushua
 
M’u shterrë vjeshta ose ra drita
Provova
Veç me t’ thënë diçka
Qershor, 2004
 
LA PAROLA A PROSPERATO IL SILENZO
Ieri ho imparato
tacere
parlare poco
Mi sono riempito col un respiro d'ira
Nelle zone stacate
Dei tuoi occhi
tante volte ho cominciato a venire
Da te
Parlarti (taciamente ?)con silenzio
Di racontarti
Per te e
Per me
 
Ieri ho pensato
A dirti
Che sei
Il pane dei versi
L'aqua della parola
L'incantata canzone
dai tanti tempi
 
Ieri volevo tacere
volevo parlare poco
diventare un ombra
ricoverti la luce del sole
Volevo
prosperare i miracoli
di tutta l'umanita
 
Ieri ho visto
Come potevo
trovarmi
piu vicino a te
prima o poi
Ieri
mi sono fatigato
di aver gioia al massimo.
Magio 2005, Pristina
 
FJALA KAPËRCEU HESHTJEN
Dje jam mësue
Me heshtë
Me folë pak
Jam mbush frymë  t'idhnimit
Zonave të këputuna
Syve tu
Kaherë kam nis me ardh
P'ej teje
Me t'folë heshtun
Me t'kallxue
Për ty e
Për veti
 
Dje jam hamendun
Me t’thanë
Se je
Buka e vargjeve
Uji i fjalës
Unë për ty
Kanga më e këndueme
Prej motit
 
Dje kam dashtë me heshtë
Me folë pak
Me u ba hije
Me ta zanë dritën e diellit
Kam dashtë
Me i kapërcye
Vakitë
E krejtë njerëzimit
 
Dje kam pa
Si mundem
Me u gjetë
Ma p’ej teje
Herët a vonë
Dje
Jam mundue
M'u gëzue ma së shumti.
Maj 2005, Prishtinë
 
MOMENTO
 
Se ero la piove
Stasera
Per sbaglio capitato pioverei
nella guancia
pero una goccia che scorre lentamente
 
Lo sguardo davanti a te
 
Che farai al momento
Io di nuovo mi alontano di nascosto
 
Tu mensa all'altro momento
 
ÇAST
 
Sikur të isha shi
Sonte
Krejt rastësishtë do të pikja
Në faqe
Ama
Pikë që rrjedh ngadalë
 
Shikimin përballë teje
 
Çfarë do ti bësh çastit
Unë sërish largohem fshehtë
 
Ti mendo për çastin tjetër
 
CADENZA
 
Ho parlato con me stesso
Le filature a pezzi del epos
Va bene
tenerle nella mano
 
Benpensiero
che stai sempre da sola
riposati un po dal focolare
 
Mai non ericome oggi
 
Mentre apre e ciude gli occi
Una parola
E natta nella terra della lingua
ed e cresciuta fin al cielo
 
A lasciato le radici fin al fianco oscuro
 
L'oggi si cura per il domani
 
Dietro all'altra aqua e le altre terre
un verso di poeta
insieme alla sua solitudine
 
Ciao Drino fredo
ci rivedremo
un giorno tra le rive
 
Brussels 2007-02-27
 
 
KADENCË
 
Thashë me vete
Fijet e këputura të sagës
Është mirë
Ti mbajmë në dorë
 
Mendjemira
Që gjithnjë rri vetun
Pusho nga një herë te votra
 
Kurrë s’ke qënë si sot
 
Sa çelë e mbëshel sytë
Një fjalë
Mbiu në tokë të gjuhës
E u rrit deri në qiell
 
Lëshoj rrënjë derin në ka të zi
 
E sotmja kujdeset për nesër
 
Pas ujëra e dhera tjera
Një varg poeti
Bashkë me vetminë e tij
 
Tungjatjeta Drinftohti
Do të shihemi
Një ditë ndërmjet brigjeve
 
Bruksel 2007-02-27
 
GLI SUOI ABBITUDINI
 
A la fine del fine
e un altro inizio
E
Non hai dove andare sotto il silenzio
 
Nessuna strada non mi porta da te
piu presto di oggi e tramontata la mia stella
 
E finchevado in su
di piu mi porta giu la volta celeste
 
Avere un amore vero
quando non ti inpaurisce niente
Non esiste la vergognia nei sogni
 
E questo lo devi sapere
 
beato l'amico tuo
 
Una squadra dei pensieri
ed un pensiero profetico
D'intorno
Mi portano da te
 
Anche se ti scopri con la tua parola
Fami un po di posto
Nella poezia
 
Viena 2006
 
 
RITET E SAJ
 
Në fund të fundit
Është një fillim tjetër
Dhe
S’ke ku shkon nën heshtje
 
Asnjë rrugë s’më qon tek ti
Më herët se sot
Perëndoi ylli im
 
Dhe aq më lartë që ngjitem
Aq më poshtë më shpien mjegulja
 
Me pas një dashuri të hajrit
Kur s’tutesh nga asgjë
Nuk është turp me andrrua
 
Dhe këtë dije lum miku
 
Një qetë mundimesh
Dhe një mendim profetik
Verdallë
Më sjellin tek ti
 
Ani pse mbështjellësh në fjalën tënde
Ma bëjë një cop vend
Tek poezia
 
Vjenë 2006
 
 
DISCORSO CON L'AMICO DI GUERRA
 
Prima di parlare con lui
volevo chiederli per le colline
 
I ruscelli che traccavano nelle altre primavere
Come hanno fatto quest'anno
 
Io sono lontano e tu vicino
 
Fa freddo nella parola
Ad estate non li va di stare con noi
 
Li dove abbita la pietra trascosta da un puntegio
chi canta su la pendice
 
Presto siamo partitti
come non siamo arrivati ancora
 
Brussels 20 febraio 2007
 
 
BISEDË ME SHOKUN E LUFTËS
 
Para se të flasë me të
Desha ta pyes për bjeshkët
 
Përrenjët që vërshonin pranverave tjera
Si u ka marr moti sivjet
 
Unë largë e ti afër
 
Është ftohur fjala
Verës si rrihet me ne
 
Tek banon guri shpuar nga pika
Kush këndon shpatit
 
Sa herët qemë nisur
Si s’mbërritëm akoma
 
Bruksel, 20 shkurt 2007
 
L'ARRIVO
 
Lo accompagnio fin qua
Dalla grande paura di se stesso
 
Il giorno e la notte
 
Accompagnia la sua marcia
 
Hanno preso con lei
tutto quello che doveva venire
 
Da qua fin alla fine del arrivo
ci aspetta quello che non arriva
 
 
ARDHJA
 
E përcollën deri këtu
Nga frika e madhe nga vetëvetja
 
Dita e nata
E përcollën marshin e saj
 
Morën me të
Gjithë ç’ishte për ardhje
 
Që këtu e në fund të shkuarjes
Na pret një e paardhur
 
 
L'ANDATA
 
Prende con se le sue cose
per gliello imparano le strade
 
Tutte le file come il vento se le fissa
Come non sta per venire piu
 
Passo dopo passo
come stasse nel punto dell'andata
 
Nella sua testa
Pero
Passa l'autuno qua
 
Quanto silenyiosa e la partenza
come si ciude l'andata come la solittudine
 
Qui lo sa prima e l'arrivo o l'andata
 
 
SHKUARJA
 
Merrë me vete të sajat
Se ja mësojnë rrugët
 
Krejt fijet si era i frynë
Si s‘është duke ardhur më
 
Hap pas hapit
Si të ishte maje ikjës
 
Te koka e saj
Veç
Kapërcejn vjeshtat këtu
 
Sa e heshtur a nisja
Si mbyllet shkuarja si vetmia
 
Kush e din se
Para është ardhja a shkuarja
 
LO SFONDO
 
Ancora aspetto
Il mazzo del'arrivo
accompagnia le kolone delle andate
 
Si e rinfioritta la mattina
Del maggio
Nelle nostre lontane notti
 
Ci rivedremo al di la dei tempi
 
SFOND
 
Akoma pres
Turma e ardhjes
Përcjell kolona shkuarjesh
 
Paska çelur mëngjesi
I marsit netëve tona të largëta
 
Takohemi diku përtej kohëve
 
DOPO L'ARRIVO
 
L'uomo del verso lo a giratto
 
A le canzzoni di epos
Sappiamo l'inteligenza
Dall'osso
Della parola
 
Entriamo
Insieme nella vechia quartiere
Con una testa di
Parola
E lo impichiamo nella cima
 
Nostalgia per nostro stesso che se ne andato
 
Da qua alla fine
Ci sara un mio giorno
Perche mi mettero fuori dalla parola
 
Parigi 2007
 

lexoni shkrime letrare dhe publicistike nga Jeton Kelmendi

Fjala ketu e ka vendin e thënë si një veqnti në dimensionet artistike

Jeton Kelmendi poet publicist

Miqtë e e artit këtu kapërcejnë qetësinë

Libri i mendimeve

Heshtja dhe zhurma ime flasin me të njëjtëmn gjuhë


=> Do you also want a homepage for free? Then click here! <=
Jeton Kelmendi